Filmy miłość, taksówka

Na czele wielopokoleniowej rodziny Lubiczów stoją dziadkowie, Maria i Władysław. Pani Maria prowadzi aptekę w swoim domu na warszawskiej Sadybie. Pomaga jej córka Elżbieta. Druga córka, Dorota, jest zakonnicą. Starszy syn, Paweł, ceniony chirurg pracuje w szpitalu, a popołudniami dorabia w spółdzielni lekarskiej. Młodszy, Ryszard, jest hydraulikiem. Wraz z żoną Grażyną na próżno marzy o upragnionym dziecku. Wszystkie dzieci i wnuczęta często odwiedzają gościnne mieszkanie dziadków. Na krótko przed siedemdziesiątymi urodzinami seniorki rodowego klanu w domu Lubiczów pojawia się także ich jeszcze jedna córka Monika, od lat skłócona z rodzicami. Czyżby happy end? Nie, już pierwszy odcinek filmu zapowiada wielkie kłopoty.

Kasia Piórecka odchodzi z pracy, w której nikt jej nie szanował. Chce pracować jako taksówkarz, ale udaje się jej to osiągnąć dopiero w przebraniu mężczyzny. Dzięki nowej pracy poznaje Warszawę, jej mieszkańców i życie z zupełnie nowej perspektywy.

Czworo dorosłych ludzi wpada w pułapkę własnych uczuć i tłumionych dotąd namiętności. Zmieniają się między sobą partnerami i poprzez to oszukują samych siebie. Film stara się odpowiedź na pytanie, jak poważne skutkach może być takie eksperymentowanie.

Bohaterami filmu jest mieszkająca w Londynie para - Matt i jego amerykańska partnerka Lisa. Ich związek przedstawiony zostaje z perspektywy czasu. Ponad połowę filmu stanowią graficzne sceny sypialnianych igraszek.

Jako felietonistka cyklu "Jak..." w modnym magazynie "Composure", Andie Anderson (Hudson) przyjmuje zamówienie na oparty na własnym doświadczeniu materiał o tym, jak w 10 dni... pozbyć się faceta. W tym samym czasie, będący obiektem kobiecych marzeń Benjamin Barry (McConaughey) z renomowanej agencji reklamowej przyjmuje zakład, że w ciągu 10 dni... rozkocha w sobie dowolną dziewczynę. Ich spotkanie prowokuje serię komicznych zmyłek i uników zwieńczonych... nadejściem prawdziwej miłości.

Wieloletni związek Ivana (Fernando Guillen) i Pepy (Carmen Maura) nagle się kończy. Porzucona i samotna kobieta postanawia więc zmienić swoje życie, by oddalić od siebie złe wspomnienia. Kiedy nic z tego nie wychodzi, wpada na dość przerażający pomysł i przygotowuje sobie koktajl z soku pomidorowego oraz... tabletek nasennych. Oto Almodovar w szczytowej formie, opowiadający o problemach kobiet w konwencji opery mydlanej. Wzruszające i zabawne kino, które zdobyło nominacje do Oscara, nagrody BAFTA i Złotego Globu za najlepszy film nieanglojęzyczny. Na dokładkę młodziutki Antonio Banderas.

Jesse i Celine spotkali się ponownie do dziewięciu latach w Paryżu. Pierwsze ich spotkanie nastąpiło w Wiedniu gdzie przegadali ze sobą całą noc i obiecali spotkać się ponownie za pół roku. Do spotkania jednak nie doszło z powodu pogrzebu babci Celine. Teraz, gdy mają sobie tak dużo do powiedzenia mają na to tylko kilka godzin, ponieważ Jesse odjeżdża z powrotem do Stanów.

Akcja rozgrywa się w Hongkongu lat 60-tych. Chow Mo-Wan i pani Chan wynajmują mieszkania w tej samej kamienicy. Oboje są zdradzani przez swoich współmałżonków, oboje są bardzo nieszczęśliwi i samotni. Chow i Chan zakochują się w sobie, choć nie chcą się do tego przyznać. Boją się skrywanej namiętności, osamotnienia oraz kolejnego rozczarowania.

Niezależna i pełna temperamentu Donna (Meryl Streep) prowadzi mały hotel na idyllicznej greckiej wyspie. Kobieta samotnie wychowuje córkę Sophie (Amanda Seyfried). Dziewczyna jest szczęśliwie zakochana i zamierza wziąć ślub. Donna postanawia zorganizować tę ważną uroczystość wraz ze swymi dwiema wiernymi przyjaciółkami, z którymi tworzyła kiedyś zespół Donna i Dynamitki: praktyczną i ułożoną Rosie (Julie Walters) oraz wielokrotną rozwódką Tanyą (Christine Baranski). Kobieta nie wie, że Sophie potajemnie zaprosiła na ślub trzech gości. Sophie, chcąc się dowiedzieć, kto jest jej ojcem, sprowadziła do Grecji mężczyzn, z którymi Donna miała romans 20 lat wcześniej. W trakcie jednej magicznej doby zakwitnie nowe uczucie, a ponadto potwierdzi się mądre przesłowie, że stara miłość nie rdzewieje.

Jedna z najzabawniejszych komedii lat siedemdziesiątych. Oto co potrafi się przydarzyć przeciętnemu Polakowi i Włochowi w ciągu 24 godzin. Rzecz dzieję się pewnego poniedziałku w Warszawie. Włoski przemysłowiec przyjeżdża do stolicy Polski w sprawach handlowych, lecz dyrektor centrali, który miał go podejmować tkwi uwięziony w windzie biurowca. Włocha zaś uroczyście witają Polacy, którzy czekają na zupełnie kogoś innego.