To zabawna opowieść o czterech artystach, którzy szukają sensu – sensu w życiu, w sztuce, teatrze. Nie ma tu jasno określonej fabuły. Zbiór scen, mistrzowski koncert, gra z konwencjami, wirtuozeria improwizacji. Spektakl jest ambitną próbą znalezienia uniwersalnego i niepodważalnego ideału sztuki. Jest nieprzewidywalny, zaskakujący, skrzy się dowcipem i skłania do refleksji. Jest pełną żartów, przekomarzania się i prowokacji grą z widzem. Nikt w tym scenicznym świecie nie może czuć się bezpieczny, ani aktorzy, ani widzowie.
Troje bardzo sympatycznych, śmiesznych i zupełnie niestrasznych nikczemników: Rubik, Marusia i Filimon zamierzają zarabiać na życie handlując starymi ikonami. W tym celu przyjdzie im być i artystami malarzami i wykładowcami i świętymi ojcami...
Główny bohater posiada piękną żonę i oddanego przyjaciela. Jest niestety nieuleczalnie chory. W celu ratowania Offlanda Frazer zaprowadza go do tajemniczego doktora – Lilusa. Ten twierdzi, że żyje już tysiące lat. Informuje Lilusa o dalszym jego losie: rok po swojej śmierci powróci ponownie do świata żywych.
Zabawne perypetie Patrycji i Cezarego oraz Heleny i Stanisława – tytułowych sąsiadów. Raz się przyjaźnią, raz nie znoszą, ale zawsze mogą na siebie liczyć.
Film dokumentalny ukazujący historię pana Fasoli. Poznajemy biografię Rowana Atkinsona od dzieciństwa, przez początki kariery, aż po szczyt popularności. Obraz okraszony jest fragmentami m.in. z seriali Jaś Fasola i Czarna Żmija.
Tim Bisley i Daisy Steiner poznają się w kawiarni. Jego rzuciła dziewczyna, a ona postanawia zacząć nowe życie, z dala od starych znajomych. Oboje bezskutecznie poszukują nowego mieszkania. Kiedy pewnego dnia trafiają na idealne ogłoszenie, okazuje się, że jest zarezerwowane wyłącznie dla par. Postanawiają więc udawać parę, byle tylko zdobyć wymarzone mieszkanie.
Poeta Heinrich von Kleist wraz z Henriettą Vogel przybywają do zajazdu „Pod nowym dzbanem”. Są w sobie bardzo zakochani. Przebywają w swoim pokoju, nie wiedząc, że są podglądani przez Stimminga. Widzi on, jak celują do siebie z broni, jakby przygotowywali się do sceny teatralnej. Następnego dnia każą sobie podać kawę oraz rum nad jezioro. Z daleka obserwuje ich Stimming…
Twórczość artysty paraliżuje tłum, który można uznać za metaforę systemu totalitarnego. Artysta jest przedstawiany jako zakuty w kajdany mężczyzna, któremu tłum uniemożliwia wzbicie się ad astra, czyli do gwiazd.
Krótki dokument z programu „Pierwszy Dokument” z działającego przy Stowarzyszeniu Filmowców Polskich Studia Munka. Doceniony na wielu zagranicznych festiwalach filmowy portret kompozytora Stanisława Radwana. Ten jeden z najwybitniejszych kompozytorów muzyki teatralnej i filmowej w Polsce, pracuje właśnie nad muzyką do spektaklu. Tworząc ją, wykorzystuje realne dźwięki, takie jak: szepty, krzyki, kroki, szmery. Metodę tę rozwija od czasu studiów w Paryżu i uczestnictwie w legendarnej Le Groupe de recherches musicales.
Inscenizacja Artura Hofmana stanowi rodzaj podróży artystycznej przez przedwojenną, pełną szlagierów scenę i ulice Warszawy. Lekka forma kabaretowa tak charakterystyczna dla lat trzydziestych będzie stanowić wyraźny kontrapunkt dla czasu okupacji i specyfiki życia artystycznego w getcie. Sam fakt funkcjonowania kabaretu gettowego, nie jest dla każdego współczesnego odbiorcy oczywisty. Właśnie Władysław Szlengel był tym wyjątkowym, poetyckim kronikarzem czasu Zagłady. Wyjątkowe ostre spojrzenie na rzeczywistość getta, sarkazm i ironia to unikatowa forma komentarza i stanu ducha ludzi z zamkniętej dzielnicy.
Poeta zginął pod koniec powstania, 8 maja 1943 roku. Opowieść o Szlenglu (w tej roli Wojciech Solarz) wyłącznie poprzez jego teksty to tak naprawdę wyraźny szkic epoki, zarówno tej z końca lat trzydziestych, jak przede wszystkim obraz Getta. W obu przypadkach oczyma Szlengla poznajemy innych artystów Władysława Szpilmana, Wierę Gran itp. Szlengel to Żyd i polski inteligent. Każdy tekst porusza, a im bardziej akcja zbliża się do tragicznego finału, tym większa u widza świadomość pojęć: JA, ŚWIAT, ŻYCIE, ŚMIERĆ, BÓG. Nic dziwnego, że unikatowość twórczości Władysława Szlengla powoduje coraz większe zainteresowanie jego twórczością w świecie, pojawiają się m.in. tłumaczenia na język angielski czy hebrajski.