Filmy artysta

Gertrude Stein należy do tych pisarek, których się nie czyta, natomiast często cytuje. To ona jest autorką tajemniczego zdania "Róża jest różą, jest różą, jest różą". Stworzyła nowy, protokubistyczny styl w literaturze. Zerwała z interpunkcją jeszcze przed Joycem, dadaizmem i surrealizmem, a słów używała dla ich dźwięku i skojarzeń. Prowadziła w Paryżu salon, przez który przewinęła się cała ówczesna śmietanka artystyczna. Jej znajomymi byli: Picasso, Cézanne, Matisse, Pound i Hemingway. Jako jedna z pierwszych zrobiła coming out, publicznie pokazując się ze swoją partnerką Alice B. Toklas. Philippe Mora bezpardonowo i radykalnie rozprawia się z czcigodną ikoną modernizmu. Wciela się w postać detektywa badającego poszlaki, wskazujące na to, że Gertruda Stein wcale nie umarła w 1946 roku. Wzorem innych popkulturowych celebrytów prowadziła ukryte „życie po życiu”, o czym świadczy materiał filmowy nakręcony przez Hitchcocka, Dalego, Duchampa, Godarda, Warhola i innych prominentnych artystów dwudziestego wieku. Pełen aluzji i absurdalnego humoru rodem z Monty Pythona fałszywy dokument Mory jest purnonsensowym majstersztykiem.

Antosza zastępuje brakującego aktora frontowej brygady artystów i z powodzeniem odgrywa rolę niemieckiego bombardiera. Nagle rozbrzmiewa sygnał alarmu. Korzystając ze swojego kostiumu, pomysłowy bohater przedostaje się na tyły wroga i wprowadza panikę wśród faszystów. Wróg rzuca się do ucieczki, a Antosza wraca do swoich prostych obowiązków kucharza.

W 1941 roku, grupa najwybitniejszych rosyjskich pisarzy i artystów pochodzenia żydowskiego, w tym Salomon Mikhoels, Perets Markish i Siergiej Eisenstein, podpisała apel do Żydów na całym świecie, prosząc, żeby dołączyli do obywateli radzieckich w walce przeciw faszyzmowi.