Filmy 1962

Opowieść o rodzinie, w której tata kradnie państwową własność, córka ochoczo flirtuje z bogatymi kawalerami a syn to idiota i pijak...

Krótkometrażowy film Janusza Majewskiego jest jego debiutem jako dyplomowanego reżysera. W tym absurdalno-fantastycznym (w sensie gatunku filmowego) obrazie obsada jest iście gwiazdorska: Wiesław Michnikowski, Kalina Jędrusik, Franciszek Pieczka, Lucyna Winnicka czy Krystyna Feldman. Ale nie powinni go oglądać ludzie szczególnie wrażliwi na punkcie zwierząt (zwłaszcza psów).

Jedna z najwcześniej powstałych telewizyjnych polskich dobranocek, emitowana przez Telewizję Polską w latach 1962–1973. Autorką tej serii była Wanda Chotomska, a emisja tej dobranocki przypadała na godzinę 19:20 w jedynym programie telewizyjnym. Jacek i Agatka to były dwie pacynki (główki nakładane na palec). Pacynki zaprojektował Adam Kilian, a głosu obydwu bohaterom użyczyła Zofia Raciborska, która odtwarzała również postać Pani Zosi – sąsiadki Jacka i Agatki.

Od prehistorycznych ludzi (postacie inspirowane malowidłami z jaskini Altamiry) strzelających z łuku po walczących szablami, bagnetami, kończąc na zagadkowej chmurze o niewyobrażalnej sile rażenia. Film wycinankowy zrealizowany w Studio Filmów Lalkowych w Tuszynie (późniejsze Studio Małych Form Filmowych „Se-Ma-For”).

Bohater nie może swojego dnia zaliczyć do najszczęśliwszych. Już od samego ranka nic nie układa się po jego myśli. Ten film krótkometrażowy w konwencji pantomimy i slapsticku z doborową obsadą zrealizowano w Studiu Małych Form Filmowych Se-Ma-For w Łodzi. W roli głównej wystąpił Kazimierz Brusikiewicz. Natomiast muzykę skomponował Krzysztof Komeda.

W sklepie z zabawkami zamknięto ciekawskiego małego misia, któremu marzy się wyruszyć w świat. Co czeka go na zewnątrz? Czy wyjście na śnieg przyniesie mu radość?

Przejmujący, metaforyczny obraz społeczeństwa totalitarnego. Utrzymana w kolażowej konwencji bliskiej sztuce Maxa Ernsta opowieść o człowieku, który przylatuje do nieznanego sobie wielkiego miasta na skrzydłach własnej konstrukcji. Zanim bohater zorientuje się, że wszystko w tej pięknej metropolii jest tylko grą pozorów, będzie za późno na ucieczkę. Wątek niezłomnego bohatera, zagubionego w świecie, którego reguł nie rozumie, powraca jeszcze kilkukrotnie w późniejszych filmach Lenicy. W ankiecie przeprowadzonej wśród krytyków z okazji festiwalu w Annecy w 1973 roku „Labirynt” znalazł się na piątym miejscu wśród najlepszych filmów animowanych świata.

Tytułowe ssaki są rodzaju ludzkiego, to dwóch mężczyzn, którzy podróżują przez zaśnieżoną pustynię. Jeden ciągnie drugiego na sankach, drugi w tym czasie je kurczaka. Początkowa harmonia szybko znika i przestają uczciwie dzielić się obowiązkami. Mężczyźni zaczynają stosować różne sztuczki, np. udają chorobę, bo każdy z nich lubi wygodę i zamiast ciągnąć kolegę woli sam być ciągnięty. Godzą się, kiedy handlarz kiełbaskami kradnie ich sanki. Od tej pory niosą się na plecach, ale każdy z nich chce, aby drugi go niósł…

Tradycyjna baśń braci Grimm o nieostrożnym Czerwonym Kapturku została opowiedziana przez Alinę Maliszewską w pozbawiony przemocy sposób. Wilk nie zjada dziewczynki i jej babci, tylko zamyka je w szafie. Myśliwy co prawda strzela, ale wilka nie trafia. Z myślą o maluchach zostały pomyślane niespodzianki: okazuje się na przykład, że wilk potrafi całkiem zręcznie operować hula-hoopem!