Filmy 1972

Miłość, żywność, seks i śmierć mieszają się równocześnie w wybuchowym koktajlu, kiedy mechanik Eufemio bierze swoją rodzinę, w tym starą babcię Dorię Lolitę, by uczestniczyć w wyścigu samochodowym. Niewinny piknik staje się wielką fetą, ale wówczas stara babcia umiera...

Młody malarz z ojcem, zostaje zaatakowany przez bandytów, którzy zabijają jego starego ojca. Danny Lom (Peter Lee Lawrence) znajduje pracę w wiosce i z pomocą córki szeryfa prowadzi śledztwo w sprawie zbrodni. Następnie wyrusza na poszukiwanie morderców. Dzięki pamięci wzrokowej młody człowiek jest w stanie zapamiętać ubrania banitów, a tym samym ich wytropić. Kilku z nich udaje się zabić.

Bryan (Herman Ryan) jest amerykańskim dziennikarzem, żonatym i ojcem dwóch małych dziewczynek. Odpowiedzialny za relację z konferencji paryskiej w Wietnamie, na lotnisku podchodzą do niego dwie stewardesy, Corinne (Catherine Franck) i Lucile (Patricia Hermenier). Znowu się widzą, rozmawiają o polityce, ale dyskusja odbiega: „Czy wiesz, jak się kochać? - Oczywiście, jestem żonaty. Bryan sypia z Corinne pod okiem Lucile, a potem wyznaje dwóm kobietom: nie ma wyrzutów sumienia, ale jest mu smutno, że tak łatwo jest oszukać jego żonę. „Corinne jest wolną kobietą” - Lucile powiedziała później Bryanowi. On jest zbyt purytański i romantyczny, by zaakceptować jeszcze jedną przygodę. Myśli tylko o młodej kobiecie, ciągle próbuje ją ponownie zobaczyć...

Z powodu swojej biedy Justine (Alice Arno) zostaje wysłana do klasztoru, gdzie odnajduje swoją siostrę Juliette (France Verdier). Ta wprowadza ją w praktyki miłości. Justine odkrywa również, że jej ciało przyciąga mężczyzn, których spotyka. Ale wykorzystają ją i jej naiwność.

Zrozpaczona Catherine (Anna Gaël) wędruje po kanadyjskiej wsi i szuka schronienia w odosobnionej willi. O swojej przeszłości opowiada Davidowi (Benoît Girard), właścicielowi. David związany jest z narkotykami, był w szpitalu psychiatrycznym i popełnił morderstwo na pielęgniarce. Pojawiają się jego przyjaciele, organizują małą imprezę. David przez pomyłkę zabija Catherine, a przyjaciele uciekają.

W 1930 roku w Paryżu Léon Galipeau (Michel Galabru), lekarz ogólny o wątpliwych kompetencjach, bada Louisa Martineta (Michel Serrault), 59-letniego kawalera. Przekonany, że jego wycieńczony pacjent ma najwyżej dwa lata życia, Galipeau przekonał swojego brata Émile'a (Jean-Pierre Darras), by nabył wiejski dom należący do Martineta w małej wówczas wiosce rybackiej: Saint-Tropez. Obaj bracia, pewni swoich interesów, zgadzają się nawet na indeksowanie dożywotniej renty według wartości, jak sądzą, bez przyszłości: w aluminium. Z biegiem lat Martinet nie tylko ma oko, ale także odzyskuje wigor i entuzjazm pod prowansalskim słońcem. Była to era boomu lotniczego: ceny aluminium rosły, renty dożywotnia rosły w nieskończoność, a rodzina Galipeau zniecierpliwiła się. Zmęczona czekaniem, aż Martinet umrze, snuje plany pozbycia się kłopotliwego rencisty. Niestety, z pomocą wydarzeń (II wojna światowa, Exodus, okupacja niemiecka, potem czystki) próby Galipeausów w celu wyeliminowania Louisa niezmiennie zwracają się przeciwko nim. Jeden po drugim, Galipeausy umierają pod zawsze szczerym spojrzeniem mężnego emeryta, stulatka.

Psychiatra użycza pacjentce swój wiejski dom, oczekując, że wypocznie. Spotyka jednak neurotycznego byłego kochanka, a psychiatra tak bardzo angażuje się w problemy pary, że staje się od nich zależna.

Alejandra, młoda studentka uniwersytetu, wbrew zasadom jej rodziców opuszcza dom i rozpoczyna doświadczenie wspólnego życia małżeńskiego. Na początku wydaje się całkiem szczęśliwa, ale potem zaczynają się problemy, które pogłębia niewierność jej mężczyzny.

Czarnoskóry rolnik dzierżawi ziemię, oddając w zamian niemal połowę swoich zbiorów. A wyżywić musi nie małą rodzinę. Jakby nie dość było codziennych kłopotów, trafia do więzienia. Teraz jego żona musi prowadzić farmę sama. Jednocześnie próbuje kształcić najstarszego syna.