Filmy 2019

Spokojne miasteczko Centerville walczy z watahą zombie. Martwi wychodzą z grobów i brutalnie atakują mieszkańców, aby się nakarmić.

Jak żyć szczęśliwie, być bogatym i nie pracować? Trzeba zostać Gigolo. Po 25 latach życia z 80-letnią Denise, „gigolo” Alex (Kad Merad), zostaje zwolniony bez uprzedzenia i znajduje się na ulicy, bo ta znalazła sobie młodszego od niego. Jest zmuszony do zamieszkania u swojej siostry i 10-letniego siostrzeńca. Ma obsesję: musi szybko znaleźć sobie bogatą milionerkę.

Denny (Milo Ventimiglia) to kierowca wyścigowy bez reszty oddany swemu kochającemu, mądremu, przejawiającemu niemal ludzkie cechy psu o imieniu Enzo. Enzo (głos: Kevin Costner) jest dla Denny’ego więcej niż zwierzakiem domowym – to jego najlepszy przyjaciel. Pewnego dnia Denny poznaje nauczycielkę Eve (Amanda Seyfried); jakiś czas później zakochani pobierają się, wkrótce potem rodzi im się dziecko. Z pomocą Eve i Enzo Denny uczy się zasad życia rodzinnego, również w czasach kryzysu, korzystając z lekcji, które pobierał na torze wyścigowym.

Tomasz Sekielski dokumentuje sprawy pedofilli w polskim Kościele na podstawie świadectw i spotkań z ofiarami księży-pedofili.

Południowa Dakota świętuje swój statut stanowy. W tym czasie wznowione zostaną dawne konflikty, przetestowane zostaną sojusze, a stare rany znowu zaczną krwawić. Nastanie czas zmian, który wszystko zmieni w dotychczasowym życiu głównych bohaterów.

Po dokonaniu homofobicznych uwag w telewizji Mathias Le Goff (Nicolas Gob), wicemistrz świata w pływaniu, zostaje skazany na trenera "Les Crevettes Pailletées", gejowskiej drużyny piłki wodnej. Ten wybuchowy zespół uda się następnie do Chorwacji, aby wziąć udział w Gay Games, największym spotkaniu sportów homoseksualnych na świecie. Droga, którą przebędzie, to okazja dla niego do odkrycia niecodziennego wszechświata. Ten wstrząs pozwoli mu przejrzeć swoje priorytety życiowe.

Ze wsi Stare Juchy na Mazurach od początku lat 80. wyemigrowało do Islandii, za pracą, 400 osób, czyli połowa całej społeczności. Ci, którzy zostali to w większości reprezentanci starszego pokolenia. Dla nich technologia staje się codziennością – namiastką kontaktu z najbliższymi. Paweł Ziemilski właśnie w technologii znajduje klucz do ciekawej formy filmowej i, za pomocą obrazów rzutowanych z internetowego komunikatora na ściany domów, pokojów, obór i garaży, daje swoim bohaterom szansę na bliższy kontakt z rodziną. Wirtualne postaci bliskich na emigracji nagle zyskują realne rozmiary. Podzielone rodziny bywają u siebie w kuchni, nawzajem malują sobie paznokcie, razem jadają kolacje, grają w piłkę, tańczą, spacerują, a nawet przytulają się – choć żyją tysiące kilometrów od siebie.