Filmy joanna d'arc

Święta natchniona przez Boga czy rozhisteryzowana wariatka? - do dziś nie wygasły spory wokół Joanny D`Arc, córki średniowiecznego wieśniaka, która powiodła francuską armię do zwycięskiego boju przeciwko Anglikom. Oskarżona o czary i herezję spłonęła na stosie w wieku dziewiętnastu lat. Joanna już za życia stała się legendą. Od dziecka utrzymywała, że słyszy głosy z niebios i miewa niezwykłe widzenia. Gdy jej rodzinne miasteczko zajęli Anglicy, stanęła przed obliczem króla mówiąc: "Daj mi armię, a w imię Boże powiodę ją do zwycięstwa i zwrócę Ci Twoje królestwo".

Ostatni dzień życia Joanny d'Arc. Podczas przesłuchań zostaje ona postawiona przed wyborem pomiędzy Bogiem, a własnym życiem.

Joanna d'Arc, powodowana wizjami Boga, prowadzi francuską szarżę przeciwko siłom angielskim. Zostaje schwytana i postawiona przed sądem za herezję. Pozostaje wierna swoim ideałom, nawet gdy groźba publicznej egzekucji staje się rzeczywistością.

Dwa lata temu Bruno Dumont zrealizował eksperymentalny musical historyczny "Jeannette. Dzieciństwo Joanny d’Arc". Teraz znany z prowokatorskiego usposobienia i ateistycznego światopoglądu reżyser nakręcił kolejną autorską odsłonę żywota świętej Kościoła katolickiego oraz patronki Francji. W "Jeanne", która zadebiutowała na tegorocznym festiwalu w Cannes, pokazuje bohaterkę w boju - w męskim otoczeniu przekonanych o swojej racji notabli, na polu bitwy i w trakcie niesprawiedliwego procesu o herezję. Historia Dziewicy Orleańskiej jest powszechnie znana, rodakom reżysera w szczególności, Dumont pozwala więc sobie na wiele - ogranicza akcję, piętrzy dialogi, informacje podaje w umowny sposób. Kontynuuje drogę obraną przy okazji "Martwych wód" - nie liczą się logika czy pozory realizmu, ważne są postaci i interakcje między nimi. W "Jeannette..." w ironiczny sposób dotykał kwestii odradzania się religijnych fanatyzmów. W "Jeanne", zgodnie z duchem czasów, skupia się na ukazaniu statusu kobiety, która zarówno w XV, jak i XXI wieku musi mierzyć się z protekcjonalnym traktowaniem przez mężczyzn i udowadniać swoją wartość. Nawet jeśli - jak w przypadku Joanny d’Arc – ma wsparcie boskich instancji.

"Będę trwać rok, niewiele więcej”, powiedziała Joanna d'Arc (Sandrine Bonnaire). Joanna i Delfin (André Marcon) osiągają wiele zwycięstw w bitwach nad wojskami angielskimi. Delfin zostaje królem Francji ku zadowoleniu Joanny. Natomiast ona zostaje schwytana w Compiègne i osadzona w więzieniu. Zostaje sprzedana Anglikom. Odmawia poddania się angielskim rządom. W imię wiary rozpoczyna się proces. Przez chwilę wyrzeka się swoich czynów i przekonań ze strachu przed śmiercią, a następnie zostaje skazana na dożywocie. Sąd został zmieniony - na śmierć na stosie. Umiera w płomieniach krzycząc imię Jezusa, zostając spalona żywcem w Rouen w maju 1431 roku.

Część życia Joanny d'Arc. Joanna (Sandrine Bonnaire) opuściła Domremy. Próbuje przekonać kapitana Baudricourta (Baptiste Roussillon), by odprowadził ją do Delfina. Ta część kończy się pierwszą bitwą Joanny w Orleanie w roku 1429. Tutaj jest uważana bardziej jako wojowniczka niż święta. Ale jej wiara rośnie w siłę.