Filmy jazz, narkotyk

Niezadowolony ze swego stylu życia, rozgoryczony i rozczarowany fotograf bezmyślnie włóczy się po Londynie lat 60., utrwalając na kliszy momenty z codziennego życia. Po wywołaniu filmu okazuje się, że nieświadomie uchwycił scenę morderstwa.

Opowieść rozpoczyna się w Albany, rodzinnym mieście muzyka. Film opowiada o dzieciństwie Raya, problemach z narkotykami i z miłością. 70-letni muzyk w wieku 6 lat zachorował na jaskrę i stracił wzrok. Jeśli życie w jakiś sposób jest sumą wydarzeń, historia Raya Charlesa może zostać odczytana, jako pasmo osobistych wzlotów i upadków, jakie towarzyszyły jego długoletniej karierze w przemyśle muzycznym. Ale w przypadku człowieka, który radził sobie ze swoimi udrękami, bólem i ciemnością, tak dobrze jak z różnorodnymi stylami muzycznymi - Jazz, Rhythm & Blues, Rock'n'Roll, Gospel, Country & Western – jego historię można odczytać w zupełnie inny sposób. Życie Raya to powstała na bazie sekwencji wydarzeń, poruszająca i inspirująca podróż jedynego w swoim rodzaju geniusza, który dał światu zupełnie nową wrażliwość muzyczną.

Lato w Nowym Jorku nigdy nie było bardziej upalne niż w 1977 roku - temperatura utrzymywała się niezmiennie powyżej 40 stopni Celsjusza. Działy się wtedy rzeczy wielkie i straszne. Na miasto spadła plaga kradzieży. Yankees wygrali mistrzostwa świata w baseballu. Trwało dyskotekowe szaleństwo, eksplodował punk rock. Noce spędzano w kultowych klubach 'Studio 54' i 'Plato's Retreat'. Ale kiedy nadchodziła noc, nadchodził też strach - w Nowym Jorku pojawił się psychopata, strzelający z rewolweru kaliber 44 do przypadkowych ludzi. Morderca, nazwany przez prasę "Syn Sama" ("Son of Sam"), dokonał serii potwornych mordów. Nowy Jork ogarnęła panika. Z właściwą sobie wirtuozerią Spike Lee tworzy panoramiczny obraz wydarzeń tamtego lata - lata Sama. "Mordercze lato" pokazuje, w jaki sposób pod wpływem morderstw Syna Sama dezintegruje się życie na Bronksie, zaufanie zmienia się w strach, a przyjaciele stają się wrogami. Film opowiada prawdziwą historię. "Stare, dobre czasy" - mówi z ironią i nostalgią na początku filmu legendarny dziennikarz Jimmy Breslin, wspominając Nowy Jork 1977 r., kiedy narkotyki i przemoc były wszechobecne, a całe miasto żyło w strachu przed Synem Sama. Breslin otrzymywał listy od Syna Sama, czyli Davida Berkowitza. Zanim jednak Berkowitz został złapany, zabił 6 osób i 7 ciężko ranił.

Robert Altman udaje się w odległą podróż do stolicy jazzu, w latach największych tryumfów tej muzyki. W jego opowieści muzyka występuje w roli głównej, ale obejrzymy także historię pewnej telegrafistki i jej męża, drobnego złodzieja, który nieświadomie napada na jednego z największych gangsterów w mieście. To wydarzenie to tylko początek kłopotów bohaterów filmu.

Bogaty młodzieniec Tony, angażuje służącego, by urządził mu mieszkanie i prowadził dom. Służący Barrett ma wszystkie zalety, jakie powinien posiadać wzorowy lokaj: jest dyskretny, pracowity, zna się na wszystkim i otacza swego pana troskliwą opieką. Zachowuje się jednak trochę impertynencko wobec narzeczonej Tony'ego Susan.

Biografia saksofonisty, Charlie'ego "Bird" Parkera (1920-1955), którego krótkie życie naznaczone było czterema namiętnościami: alkoholem, narkotykami, kobietami i muzyką. Przeżył je zachłannie, w przyspieszonym tempie, tworząc swe kompozycje. Opowieść o nieuchronnym i konsekwentnym przeznaczeniu.

Jim Biralbo (Christian Vadim), pianista zespołu jazzowego Billa Swanna (Dizzy Gillespie) wyrusza z grupą na występy. Zatrzymują się w Lizbonie. Tutaj Jim poznaje Lucrecię (Hélène de Saint-Père), w której się zakochuje, nie wiedząc, że jest dziewczyną gangstera.

Francja, pod koniec lat 50. XX wieku, niedaleko Orleanu. Życie małej wioski zostało zakłócone przybyciem amerykańskich żołnierzy. Młodzież fascynuje się nimi. Symbolizują przygodę, bogactwo i muzykę. Ale nie wszyscy widzą tę hałaśliwą inwazję przychylnym okiem. Urodzeni w 1943 roku Patrick Carrion (Nicolas Chatel) i Marie-José Vire (Sarah Grappin) przysięgali sobie wieczną miłość od dzieciństwa. W tym roku 1959 mają szesnaście lat, a kryzys dorastania, przez który przechodzą, krystalizuje się wspólną fascynacją USA. Teraz nastolatki eksperymentują z seksem, co nie wydaje się zbliżać ich do siebie. Patrick zabrał się też do amerykańskiego jazzu, spędzając czas w pobliskiej bazie wojskowej, gdzie gra na perkusji i zwraca uwagę Caberry (James Gandolfini), brutalnego amerykańskiego sierżanta, który lubi walki z czarnymi żołnierzami. Caberra daje Patrickowi zestaw perkusyjny, rozmawia z nim o życiu. Młodzieniec spotyka Trudy, amerykańską nastolatkę, która kocha Buddy Holly'ego. Marie-José jest zazdrosna...