Filmy hiv

Clarissa Vaughan (Meryl Streep) jest nowojorskim wydawcą. Laura Brown (Julianne Moore (I)) jest gospodynią domową żyjącą w latach '70. Virginia Woolf (Nicole Kidman) jest pisarką, którą ogarniają myśli samobójcze. Każda z tych kobiet, jest inna, każda z nich żyje w innej epoce. Łączy je jedna rzecz - książka "Pani Dalloway" napisana przez Virginię...

Luke jest młody, przystojny i zbuntowany. Jest zakażony wirusem HIV. Może z tego wynika jego obojętność wobec życia. Jon jest niezależnym pisarzem, który właśnie dowiedział się, że też jest seropozytywny. Kiedy się spotykają, wybucha między nimi szalone uczucie, pełne namiętności, erotyzmu i pasji. Dwaj wyobcowani ze społeczeństwa kochankowie wyruszają w wielką podróż. Podążają bez jasno określonego celu przez surrealistyczną Amerykę lat 90’, biorąc udział w licznych strzelaninach i pościgach samochodowych. A wszystko to w rytmie mocnej, industrialnej muzyki.

Film przedstawiający codzienne życie młodych londyńczyków, którzy przed problemami codzienności uciekają w świat narkotyków. Jeden z nich, Mark, postanawia zerwać z nałogiem i kolegami. Wyjeżdża do rodzinnego miasteczka, zakochuje się w dziewczynie, i wszystko zapowiada się obiecująco, do momentu, gdy odwiedzają go koledzy...

Jest to film o topmodelce, znanej jako Gia (Gia Marie Carangi). O jej życiu opowiadają przyjaciele i rodzina, a także ona sama poprzez pamiętnik. Gia tak jak każdy z nas zaczynała od zera. Dzięki swoim talentom, burzliwej osobowości, a także znajomym, którzy powstrzymywali ją na duchu, zaszła daleko. Jednak ta oszałamiająca kariera zniszczyła jej życie. Zaczęła ćpać. Jako jedna z pierwszych zmarła na AIDS, mając zaledwie 26 lat. Film ukazuje ją jako legendę.

Adaptacja autobiograficznej sztuki Larry’ego Kramera, opowiadającej o początkach epidemii AIDS w Stanach Zjednoczonych. Nowy Jork, lata 80. Pisarz i aktywista Ned Weeks (Mark Ruffalo) próbuje zwiększyć świadomości na temat choroby i zmienić postrzeganie zarażonych nią osób. Jego działania wzbudzają kontrowersje oraz prowadzą do konfliktu z rodziną i przyjaciółmi.

Lato 1984 roku. W Wielkiej Brytanii do władzy dochodzi Margaret Thatcher. Narodowy Związek Górników ogłasza strajk. W Londynie grupa gejów i lesbijek postanawia zebrać pieniądze na pomoc rodzinom strajkujących górników. Narodowy Związek Górników wydaje się zakłopotany. Tak zaczyna się niezwykła opowieść o dwóch wspólnotach całkowite sobie przeciwnych, którzy jednoczą się w obronie tej samej sprawy.

Laura spędziła najszczęśliwsze lata swego dzieciństwa dorastając w sierocińcu nad morzem, wśród troskliwych wychowawców i dzieci, które były dla niej jak bracia i siostry. Teraz, jako trzydziestoletnia kobieta, wraca w te strony z mężem Carlosem i siedmioletnim synkiem, Simonem. Jej marzeniem jest odnowienie i ponowne otwarcie porzuconego przytułku jako ośrodka dla niepełnosprawnych dzieci. Nowy dom i tajemnicza okolica pobudzają wyobraźnię Simona – chłopiec zaczyna snuć nieprawdopodobne opowieści i wymyślać nie do końca niewinne zabawy... Męcząca historia zaczyna niepokoić Laurę, wciągając ją w dziwny dziecięcy świat, który przywołuje echa dawno zapomnianych, dręczących wspomnień z jej własnego dzieciństwa. Zbliża się dzień otwarcia ośrodka, a sytuacja w rodzinie Laury jest coraz bardziej napięta. Carlos pozostaje sceptyczny wobec tego, co się dzieje – wierzy, że Simon wszystko to zmyślił, desperacko próbując zwrócić na siebie uwagę. Ale Laura jest coraz bardziej przekonana, że coś przerażającego i dawno wypartego z pamięci kryje się w murach starego domu; coś, co tylko czeka, by się ujawnić i wyrządzić ogromną krzywdę jej bliskim.

Dwóch nieznajomych trafia na siebie podczas orgii w jednym z paryskich seks-klubów. Wśród wielu innych osób to właśnie ze sobą jest im najlepiej. Wychodzą razem i dopiero wtedy poznają swoje imiona. Spacer pustymi ulicami śpiącego Paryża jest dla Theo i Hugo początkiem czegoś nowego.

W filmie Robina Campillo euforia spotyka rozpacz, a przyspieszone bicie serca przypomina tykanie odliczającego czas zegara. Bo o wyścig z czasem tu chodzi. Są wczesne lata 90., epidemia AIDS we Francji zbiera żniwo przy cichej zgodzie rządu i koncernów farmaceutycznych. Zmowę milczenia wokół choroby akcjami, marszami, happeningami starają się przerwać aktywiści z paryskiego ACT UP. „120 uderzeń serca” to pełen pasji i furii portret młodości, spotykającej śmierć, rasowe rozdyskutowane kino polityczne i poruszająca love story. To także zbiorowy portret pokolenia – chyba ostatniego – które tak namiętnie wierzyło w możliwość zmiany i w to, że politykę trzeba uprawiać na ulicach.

Leo (Kim Bodnia) i Louise (Rikke Louise Andersson) są młodą parą mieszkającą razem w Kopenhadze. Leo często wychodzi z przyjaciółmi podczas gdy Louise zazwyczaj zostaje w domu. Wszystko się zmienia gdy Louise zachodzi w ciążę. Leo staje się zimny i nieobecny. Jego gniew i nienawiść do samego siebie w końcu doprowadzają do użycia przemocy wobec Louise.