Filmy hiv

Clarissa Vaughan (Meryl Streep) jest nowojorskim wydawcą. Laura Brown (Julianne Moore (I)) jest gospodynią domową żyjącą w latach '70. Virginia Woolf (Nicole Kidman) jest pisarką, którą ogarniają myśli samobójcze. Każda z tych kobiet, jest inna, każda z nich żyje w innej epoce. Łączy je jedna rzecz - książka "Pani Dalloway" napisana przez Virginię...

Luke jest młody, przystojny i zbuntowany. Jest zakażony wirusem HIV. Może z tego wynika jego obojętność wobec życia. Jon jest niezależnym pisarzem, który właśnie dowiedział się, że też jest seropozytywny. Kiedy się spotykają, wybucha między nimi szalone uczucie, pełne namiętności, erotyzmu i pasji. Dwaj wyobcowani ze społeczeństwa kochankowie wyruszają w wielką podróż. Podążają bez jasno określonego celu przez surrealistyczną Amerykę lat 90’, biorąc udział w licznych strzelaninach i pościgach samochodowych. A wszystko to w rytmie mocnej, industrialnej muzyki.

Film przedstawiający codzienne życie młodych londyńczyków, którzy przed problemami codzienności uciekają w świat narkotyków. Jeden z nich, Mark, postanawia zerwać z nałogiem i kolegami. Wyjeżdża do rodzinnego miasteczka, zakochuje się w dziewczynie, i wszystko zapowiada się obiecująco, do momentu, gdy odwiedzają go koledzy...

Jest to film o topmodelce, znanej jako Gia (Gia Marie Carangi). O jej życiu opowiadają przyjaciele i rodzina, a także ona sama poprzez pamiętnik. Gia tak jak każdy z nas zaczynała od zera. Dzięki swoim talentom, burzliwej osobowości, a także znajomym, którzy powstrzymywali ją na duchu, zaszła daleko. Jednak ta oszałamiająca kariera zniszczyła jej życie. Zaczęła ćpać. Jako jedna z pierwszych zmarła na AIDS, mając zaledwie 26 lat. Film ukazuje ją jako legendę.

Adaptacja autobiograficznej sztuki Larry’ego Kramera, opowiadającej o początkach epidemii AIDS w Stanach Zjednoczonych. Nowy Jork, początek lat osiemdziesiątych. W mediach coraz częściej pojawiają się informacje na temat tajemniczego wirusa, który sieje spustoszenie wśród społeczności LGBT. W gronie aktywistów działających na rzecz zwalczania wirusa, nazwanego przez naukowców HIV, szczególne miejsce zajmuje pisarz Ned Weeks (Mark Ruffalo). Jego celem jest nie tylko zwiększenie świadomości na temat choroby, ale przede wszystkim zmiana postrzegania zarażonych nią osób. Działania Weeksa wzbudzają kontrowersje i prowadzą do konfliktu z rodziną i przyjaciółmi.

Lato 1984 roku. W Wielkiej Brytanii do władzy dochodzi Margaret Thatcher. Narodowy Związek Górników ogłasza strajk. W Londynie grupa gejów i lesbijek postanawia zebrać pieniądze na pomoc rodzinom strajkujących górników. Narodowy Związek Górników wydaje się zakłopotany. Tak zaczyna się niezwykła opowieść o dwóch wspólnotach całkowite sobie przeciwnych, którzy jednoczą się w obronie tej samej sprawy.

Laura spędziła najszczęśliwsze lata swego dzieciństwa dorastając w sierocińcu nad morzem, wśród troskliwych wychowawców i dzieci, które były dla niej jak bracia i siostry. Teraz, jako trzydziestoletnia kobieta, wraca w te strony z mężem Carlosem i siedmioletnim synkiem, Simonem. Jej marzeniem jest odnowienie i ponowne otwarcie porzuconego przytułku jako ośrodka dla niepełnosprawnych dzieci. Nowy dom i tajemnicza okolica pobudzają wyobraźnię Simona – chłopiec zaczyna snuć nieprawdopodobne opowieści i wymyślać nie do końca niewinne zabawy... Męcząca historia zaczyna niepokoić Laurę, wciągając ją w dziwny dziecięcy świat, który przywołuje echa dawno zapomnianych, dręczących wspomnień z jej własnego dzieciństwa. Zbliża się dzień otwarcia ośrodka, a sytuacja w rodzinie Laury jest coraz bardziej napięta. Carlos pozostaje sceptyczny wobec tego, co się dzieje – wierzy, że Simon wszystko to zmyślił, desperacko próbując zwrócić na siebie uwagę. Ale Laura jest coraz bardziej przekonana, że coś przerażającego i dawno wypartego z pamięci kryje się w murach starego domu; coś, co tylko czeka, by się ujawnić i wyrządzić ogromną krzywdę jej bliskim.

Dwóch nieznajomych trafia na siebie podczas orgii w jednym z paryskich seks-klubów. Wśród wielu innych osób to właśnie ze sobą jest im najlepiej. Wychodzą razem i dopiero wtedy poznają swoje imiona. Spacer pustymi ulicami śpiącego Paryża jest dla Theo i Hugo początkiem czegoś nowego.

W filmie Robina Campillo euforia spotyka rozpacz, a przyspieszone bicie serca przypomina tykanie odliczającego czas zegara. Bo o wyścig z czasem tu chodzi. Są wczesne lata 90., epidemia AIDS we Francji zbiera żniwo przy cichej zgodzie rządu i koncernów farmaceutycznych. Zmowę milczenia wokół choroby akcjami, marszami, happeningami starają się przerwać aktywiści z paryskiego ACT UP. „120 uderzeń serca” to pełen pasji i furii portret młodości, spotykającej śmierć, rasowe rozdyskutowane kino polityczne i poruszająca love story. To także zbiorowy portret pokolenia – chyba ostatniego – które tak namiętnie wierzyło w możliwość zmiany i w to, że politykę trzeba uprawiać na ulicach.

Leo (Kim Bodnia) i Louise (Rikke Louise Andersson) są młodą parą mieszkającą razem w Kopenhadze. Leo często wychodzi z przyjaciółmi podczas gdy Louise zazwyczaj zostaje w domu. Wszystko się zmienia gdy Louise zachodzi w ciążę. Leo staje się zimny i nieobecny. Jego gniew i nienawiść do samego siebie w końcu doprowadzają do użycia przemocy wobec Louise.