Gracjan Mikitin
@Movieman
Aktywność
Miłe zaskoczenie. – Zdecydowanie najlepszy dla mnie jak do tej pory live-action Disneya – lepszy od Alicji, jak i Czarownicy. Niby prosta, klasyczna opowieść, ale bardzo w disneyowskim duchu, bardzo ładnie prezentująca się pod względem wizualnym. Bałem się tego seansu, a nie było aż tak źle. No i Lily James jest urocza, już w Downton Abbey ją polubiłem.
Ech, Jai. – Abstrahując już od poziomu samego filmu – ten zapewne wysoki nie będzie – recenzenci nie pozostawiają suchej nitki na naszym ulubieńcu – Jaiu Courtney’u, który jest – a jakżeby inaczej – najsłabszym elementem obsady.
Smutne.
Widze, że przygotowania przed Pajączkiem zacząłeś ;P Też muszę obadać ten film.
Dla kina w ogole. NIe tylko dla muzyki.
DETEKTYW – SEZON 2 (Spojlerowy watek dyskusyjny) – No to rozpoczął się drugi sezon. Start jest dobry, ale nie napiszę, że mnie powaliło. Obyło się bez fajerwerków.
Odcinek skupił się przede wszystkim na nakreśleniu motywacji bohaterów, krótkim przedstawieniu ich historii i wprowadzeniu do kryminalnej intrygi. Ostatecznie jednak zbyt wielu kart nie odsłonięto i ciężko na razie w kilku zdaniach opisać fabułę.
Na pewno pilot drugiego sezonu pod względem zdjęć prezentuje się równie ładnie jak poprzedni sezon. Muzyka również tworzy fajny klimat, ale od razu trzeba uprzedzić, że jest on całkowicie inny. Tak więc pod tym względem twórcy dotrzymali słowa. Niby, gdzieś unosi się duch pierwszego Detektywa (przede wszystkim w zarysowaniu postaci oraz jest scena przesłuchania postaci granej przez Farrella, która wyglądała identycznie jak sceny z McConaugheyem), ale jest to zgoła inna produkcja.
Na razie na przód wśród bohaterów wysuwa się ten grany właśnie przez Farrella. Glina nie stroniący od wódy i narkotyków, dla którego przekroczenie granicy prawa nie jest problemem. Lubię takich badassów. Do tego Farrell już zaliczył znakomitą scenę z obiciem mordy gościa, który jest ojcem typa znęcającego się nad jego synem. Kastet i pięści poszły w ruch. I like it!
Co do zarzutów to główny jest taki – za dużo mroku. Momentami jest za ciężko, wygląda to jak jakiś skandynawski dramat psychologiczny. Rozumiem jakby jeden z bohaterów nosił ciężkie brzemię na plecach, ale tutaj to wyglądało jakby każdy z nich na barkach nosił co najmniej pięciotonowy wór doświadczeń. I to niezbyt dobrych. Mam nadzieję, że twórcy trochę poluzują w kolejnych odcinkach. W innym wypadku może wyjść niezamierzony, męczący pierd.
No, ale oczywiście wierzę w Pizzolatto i w żadnym wypadku nie skreślam sezonu po pierwszym odcinku. Potencjał jest spory. 7/10
> Beznickowy o 2015-06-22 17:37 napisał:
> a sama intryga była tylko tłem, o tyle tutaj odwrotnie – pierwszy odcinek skupił się na
> zawiązywaniu intrygi.
Bez przesady – na razie ciężko pisać o skupieniu się na czymkolwiek. Bardziej było to wprowadzenie mające za zadanie przedstawić nam postacie. Oczywiście po łebkach, na więcej przyjdzie jeszcze czas. Tak samo z intrygą.
Serial jest naprawdę dobry, stojący świetnymi kreacjami aktorskimi (Ben Mendelsohn wybitny, dla mnie absolutnie faworyt do każdej nagrody w tym sezonie). Niestety sama intryga trochę cienkimi nićmi szyta. Mimo wszystko spodziewałem się więcej mięsa, bardziej hmm drastycznej opowieści.
No, ale serial jest dobry. Czekam na więcej.
Na razie 7+/10
Przeczytaj książki.
Nie no, ta scena z autobusem jest tak bardzo… głupia :D
PADŁ REKORD W USA :D Jaja
Proszę czekać…
