Filmy alienacja

To historia rycerza żyjącego w futurystyczno-średniowiecznym świecie, który zostaje wrobiony w przestępstwo, jakiego nie popełnił. Jedyną osobą zdolną pomóc mu odzyskać dobre imię będzie szelmowska nastolatka Nimona, a przy okazji zmiennokształtny potwór, którego poprzysiągł zniszczyć.

Film poruszający problem alienacji jednostki, a jednocześnie ironiczna satyra społeczna. Młody człowiek, wyraźnie inny niż pozostali, błąka się po ulicach miasta bez celu. Pewnego dnia spotyka dziewczynę. Czy ta, rozpoznając jego odmienność, odrzuci go?

Opowieść o dwóch kobietach mieszkających w odosobnionym domku nad brzegiem morza. Znana aktorka Elizabeth Vogler (w tej roli Liv Ullmann) uparcie milczy, by w ten sposób zdystansować się do świata i ludzi... Pielęgniarka Alma (Bibi Andersson), której zadaniem jest opieka nad Elizabeth, wręcz przeciwnie - wierząc w sympatie milczącej pacjentki opowiada jej o swoich najintymniejszych przeżyciach.

Grupa przyjaciół wybiera się na rejs jachtem po wyspach koło Włoch. Wśród nich jest Anna, jej chłopak Sandro i jej najlepsza przyjaciółka Claudia. Na jednej z wysp Anna znika w tajemniczych okolicznościach. Wszyscy zaczynają jej szukać, jednak bezskutecznie. Nie pomagają działania policji i ogłoszenia w gazetach. Wszystkie tropy są błędne. W czasie poszukiwań Claudia i Sandro zakochują się w sobie.

Weteran wojny wietnamskiej jeździ nowojorską taksówką na nocną zmianę. Codziennie styka się z zepsuciem i nocnymi szumowinami. W otaczających go ludziach nie potrafi znaleźć człowieka. Jego frustracja się nasila, a agresja staje się sposobem i celem egzystencji. Dopada go maniakalna chęć oczyszczenia miasta z tych "brudów".

Ala (Anna Karczmarczyk) po przeprowadzce do Warszawy poznaje nowych kolegów i nowe koleżanki. W klasie zawiera znajomość z Mileną, Kają i Julią które czas spędzają w galeriach na szukaniu "sponsorów" W zamian za seks otrzymują ubrania, biżuterię lub telefony komórkowe. Koleżanki chcą nauczyć Alę jak życ "na poziomie". Powoli zaczyna zarabiać pieniądze za uprawianie seksu ze starszymi mężczyznami. W Ali zakochuje się Michał który nie wie o tym że ona spędza tak swój czas...

Ubóstwo i brak pracy skłania Soma (Raghuvir Yadav) i jego żonę Vasanti (Nana Patekar) do przeprowadzki ze wsi do miasta w poszukiwaniu lepszego życia. Młodzi boleśnie odczuwają ogromny kontrast pomiędzy spokojną i cichą wioską a hałaśliwym i przeludnionym miastem. Małżonkowie próbują przeżyć za wszelką cenę, ale to wcale nie jest takie łatwe...

Filmu "Do ciebie, człowieku" nie da się streścić ani opowiedzieć. Trzeba go obejrzeć. Zobaczyć staruszka poruszającego się za pomocą balkonika, który ciągnie za sobą skrępowanego smyczą psa. Zobaczyć, jak nikogo wokół to nie dziwi. Smutne? Tak. Komiczne? Bardzo. Takich scen jest wiele. Bo "Do ciebie, człowieku" jest specyficznym, brawurowo pomyślanym rejestrem przeróżnych stron ludzkiej egzystencji, ilustracją starego skandynawskiego przysłowia: „Człowiek jest radością dla drugiego człowieka, ale też może być źródłem bólu”. Burząc przyzwyczajenia widza, odchodząc od chronologii i spoglądania na rzeczywistość jako ciąg przyczyn prowadzących do określonych skutków Andersson uzyskał przejmujący efekt – wrażenie, że oglądamy własne życie, nad którym ktoś z uwagą się pochylił.

David Portnoy (Kodi Smit-McPhee) jest piętnastoletnim fanatykiem ptaków. Każdą wolną chwilę poświęca na obserwowaniu i robieniu zdjęć wszelkiemu rodzaju ptactwa. Nie bez znaczenia jest, że taką samą pasję miała jego zmarła matka, z której śmiercią do dzisiaj nie może się pogodzić. Dlatego gdy okazuje się, że mógł w okolicy dostrzec gatunek kaczki uznany za wymarły, postanawia poświęcić weekend, w którym ojciec bierze ślub, aby razem z przyjaciółmi odnaleźć tego ptaka, zrobić jemu dobre zdjęcie i zapisać się w historii ornitologii.

Bracia Paz należą do pokolenia izraelskich twórców, które nie szuka już w kinie wyłącznie rozliczeń z holocaustem i trudną historią dwudziestego wieku. W swoim debiucie filmowym Izraelczycy opowiadają o młodym programiście żyjącym na początku nowego stulecia. O człowieku zagubionym, nękanym przez nerwice, samotnym, który po załamaniu nerwowym nie wychodzi z mieszkania, kontaktuje się z otoczeniem za pomocą Internetu, a swoim oknem na świat czyni reklamy telezakupów i telenowele. Jedynym intruzem w jego królestwie jest administrator budynku, próbujący eksmitować go z lokalu. Wyalienowani ludzie tęsknią za bezpośrednim kontaktem, ale wszystko oddala ich od siebie: strach przed zderzeniem z rzeczywistością, samotne dni i wieczory spędzane przed ekranem, media, praca. Uczucia i wartości są w ich życiu przykrojone do formatu telewizyjnego show.