Etiuda

Co może począć siedemnastoletnia dziewczynka zamknięta w domu na klucz, wraz z matką i jej nienarodzonym dzieckiem? Twórcy tego filmu przedstawiają atmosferę napiętą, wręcz nieznośną dla obojga stron.

Dokumentalna i żartobliwa relacja z przyjazdu sławnego, amerykańskiego aktora Kirka Douglasa do łódzkiej szkoły filmowej. Film przedstawia wywiad oraz kilka scenek rodzajowych z aktorem w roli głównej.

Środek II wojny światowej. Metropolita sowiecki jako jeden z pierwszych zaczyna przyjmować wiernych do zniszczonych świątyń. W filmie przypomniane są również trudne czasy duchownych, gdy z innymi obywatelami byli deportowani na Syberię i do obozów koncentracyjnych w czasach I wojny światowej.

Ania pracuje w sklepie spożywczym, ale pragnie zostać aktorką. Casting na rolę w filmie jest szansą na realizację marzenia, ale próba przezwyciężenia nieśmiałości i zderzenie z cyniczną komisją nie będą łatwe. Nieoczekiwanie jednak doświadczenie to okaże się dla niej bardzo cenne.

Film dokumentalny o chwalebnej pracy garncarzy z Iłży dla dobra socjalistycznej Polski. Robotnicy opowiadają o swoich wyrobach i tradycji wytwarzania ceramiki glinianej w tym mieście i konieczności wybudowania domu kultury.

Etiuda dokumentalna gloryfikująca ludzi dobrej roboty, pracujących w nocy. Kiedy w domu gasną światła i dziecko kładzie się do snu, miasto nie zasypia. Są rzesze robotników, którzy ciężką, nocną pracą pomnażają dorobek ojczyzny i czuwają nad naszym bezpieczeństwem.

W lipcu 1995 r. w małej miejscowości uzdrowiskowej Srebrenica na południowym krańcu Bośni i Hercegowiny doszło do największego ludobójstwa w Europie od czasów II wojny światowej. Film jest refleksją na temat najmroczniejszego rozdziału historii byłej Jugosławii.

Tam, gdzie słońce się nie spieszy, znajduje się mała wieś. Zwyczajni ludzie wiodą tutaj swoje przeciętne życie, każdego niewiarygodnie zwyczajnego dnia. Ludzie się tu znajdują gdzieś pomiędzy życiem, naturą i śmiercią.

Praca dyplomowa brytyjskiego reżysera zrealizowana pod opieką Stanisława Różewicza, pierwsza zachowana rejestracja treningu wokalnego i fizycznego aktorów, prowadzonego przez Jerzego Grotowskiego, obrazująca jego ówczesne badania nad działaniami rezonatorów. Materiał powstał w okresie przygotowań Teatru 13 Rzędów do spektaklu „Tragiczne dzieje doktora Fausta” wg Christophera Marlowa (premiera, zarazem polska prapremiera dramatu, 23 kwietnia 1963 roku). Zawiera ponad sześciominutowe fragmenty tego spektaklu, przedstawiające przede wszystkim Zbigniewa Cynkutisa w roli tytułowej, ale także Renę Mirecką (Mefista). Grotowski udzielił też wywiadu do filmu, został nagrany przy kościoła „na górce” w Opolu. Artysta był związany z miastem od 1959 do 1964 roku, kiedy kierował Teatrem 13 Rzędów, przekształconym z czasem w Teatr Laboratorium 13 Rzędów, działającym przy Rynku w klubie Maska. Film otrzymał Nagrodę DKF „Zygzakiem” na Festiwalu Filmów PWSTiF, Warszawa, 1964 rok.

Antek rozpoczyna pierwszy dzień nowej pracy. Przybywa na typowe, polskie blokowisko, gdzie wykona rutynową kontrolę balkonów jako stażysta administracji.