Filmy Iran

Nastolatek Motu mieszka w wiosce rybackiej na południu Iranu. Ponieważ w morzu nie ma już ryb, cała wioska utrzymuje się z przemytu towarów, a czasem także ludzi. Od czasu do czasu na brzegu zjawiają się duże, tajemnicze paczki. Mieszkańcy ukrywają je, by następnie puścić w dalszy obrót. Ojciec Motu kilka dni wcześniej wyjechał z wioski, ale jak dotąd nie dał znaku życia. W oczekiwaniu na powrót ojca Motu zarabia na utrzymanie i opiekuje się matką i siostrą. Sporo czasu poświęca też na piłkę nożną, marząc o tym, by być równie bogatym i sławnym jak Ronaldinho. Film nakręcony w czystej, realistycznej stylistyce, przypominającej dzieła dawnych irańskich mistrzów kina. Refleksja nad przemianami, jakie czekają rybacką wioskę, która musi odejść od tradycyjnego stylu życia i dostosować się do współczesnego świata konsumpcji.

Rodzeństwo Zahed i Gol Ghoti dnie spędza na ulicach Kabulu, a noce w więzieniu, gdzie karę odbywa ich matka. Wkrótce jednak bezdomne dzieciaki dostają zakaz wstępu na teren więzienia. Razem z uratowanym z rąk bandy wyrostków psem ruszają na ulice miasta, aby dokonać jakiegoś przestępstwa i dać się zaaresztować. Wydaje im się, że to jedyny sposób, by ponownie mogli spotkać się z matką. Okazuje się jednak, że nie jest to wcale takie proste.

Irański Kurdystan, blisko granicy z Irakiem. Pięcioro rodzeństwa, 2 bracia i 3 siostry, żyje na granicy egzystencji. Młodszy chłopiec poważnie choruje, jest kaleką. Lekarstwo, które przyjmuje, jest drogie, a lekarz twierdzi, że chłopiec powinien jak najszybciej poddać się operacji, inaczej wkrótce umrze. Operacja jednak wcale nie daje gwarancji, że chłopiec przeżyje po niej nawet rok. Najstarszy brat robi wszystko, żeby mu pomóc i utrzymać rodzinę. Rezygnuje ze szkoły i podejmuje się pracy przemytnika, która jest bardzo ciężka i niebezpieczna. Chłopiec nie ma swojego muła, musi więc towary nieść na plecach. Nie zawsze dostaje za to zapłatę od dorosłych. Góry są zaminowane, żołnierze irańscy urządzają na Kurdów zasadzki. Konie, pojone przez przemytników alkoholem, żeby mogły znieść trudne warunki przeprawy, nie zawsze są w stanie podnieść się po upadku. Cierpią podobnie jak ludzie, a ludzie reagują podobnie jak zwierzęta. Pomimo wysiłków najstarszego brata, rodzina nie jest jednak w stanie zapłacić za operację. Starsza siostra decyduje się więc przyjąć oświadczyny ze strony Irakijczyka, który obiecuje finansową pomoc i operację dla chłopca w Iraku. Zabiera kalekiego brata w drogę do Iraku. Rodzina pana młodego nie pozwala mu jednak przekroczyć granicy i nie zgadza się na rozwód dziewczyny. Daje tylko najstarszemu bratu konia. Najstarszy brat wraca z chorym chłopcem do Iraku. Czasu na operację jest coraz mniej. Decyduje się jeszcze raz przekroczyć granicę, aby w Iraku sprzedać konia, bo tam dostanie za niego więcej pieniędzy. Przemytnicy pozwalają mu iść ze sobą i zabrać chorego pod warunkiem, że obciąży swojego konia przemycanymi towarami i zrobi to za darmo. Jest bardzo zimny dzień, przemytnicy dolewają więc do wody dla koni podwójną dawkę alkoholu. W górach żołnierze urządzają na nich zasadzkę. Wszyscy uciekają, ale koń chłopca nie może się podnieść....

Dwoje afgańskich dzieciaków rozpoczyna trudną podróż autobusem, aby na jej końcu odkryć, że łączy ich wspólna droga.

Nour nie ma łatwego życia. Rozstała się z przemocowym mężem i samotnie wychowuje syna. Na życie zarabia ryzykownie. Poznajemy ją, kiedy w czasie kontroli bezpieczeństwa na lotnisku ochrona każe jej zdjąć stylowy płaszcz. Pod nim Nour ukryła setki przemycanych przez siebie nielegalnie stworzeń: jaszczurek, żab i pająków. Bo Nour to współczesna czarownica. Sama w magię nie wierzy, ale przyciśnięta do muru przez okoliczności chce na niej zarabiać. Pracuje właśnie nad aplikacją umożliwiającą zdobycie wsparcia od rozmaitych szamanów i uzdrowicieli. Ale społeczność, w której Nour mieszka źle odbiera jej pomysł na życie. Napięcie zaczyna się od niechęci podszytej rasizmem, a potem płynnie przechodzi w brutalną przemoc.

Młoda Iranka stawia czoła przeciwnościom losu, aby ustanowić rekord świata w pływaniu wytrzymałościowym ze związanymi rękami.

Film opowiada historię Youssefa, profesora uniwersyteckiego, który wiele lat temu stracił wzrok w wyniku tragicznego wypadku. Poddaje się długotrwałemu leczeniu we Francji, które przynosi upragnione skutki - Youssef odzyskuje wzrok. Ale czy będzie umiał powrócić do normalnego życia w zderzeniu z rzeczywistością, której nie widział przez kilkanaście lat?

Mamy wolną wolę i teoretycznie możemy zrobić wszystko. Gdy okazuje się, że bohater filmu chce sobie odebrać życie i przygotował już sobie "grób" w postaci dołu w ziemi, zaczyna się problem. Kto go zakopie? Ludzie, których prosi - odmawiają. Na ironię losu prośbę tę chce spełnić mężczyzna, który też chciał się kiedyś targnąć na własne życie, a odwiódł go od tego...

Mohsen Makhmalbaf przedstawił w filmie triumfująco liryczną wizję życia nomadów w południowo-wschodnim Iranie. Odwołał sie przy tym do "Barw granatu" i innych filmów Siergieja Paradżanowa. "Gabbeh" jest przejrzystszy niż wczesniejsze ironiczne filmy reżysera, zawiera ponadto osobiste zwierzenia twórcy. Film charakteryzuje się niezwykłym zestawieniem obrazów i dźwięków. Połączenie naturalnych odgłosów doprowadza do stworzenia swego rodzaju rytmicznej mantry.

W biurze irańskiej telewizji państwowej różni przedstawiciele kanału dyskutują na temat zbliżającej się emisji filmu „Titanic” Jamesa Camerona. Spór dotyczy cenzurowania fragmentów uznanych za nieodpowiednie dla irańskiej publiczności. Pomimo presji moralnej, jedna z osób dyskretnie łamie narzucone normy.