Filmy Iran

"Offside" to film o grupie dziewczyn z Iranu, które pewnego dnia przebrane za chłopaków próbują dostać się na Stadion Azadi w Teheranie, aby obejrzeć wielki mecz w piłkę nożną. Muszą jednak uważać, gdyż po ustaleniu Iranu Islamską Republiką, kobietom nie wolno wchodzić na stadiony.

Akcja filmu rozpoczyna się w momencie, kiedy władzę w Afganistanie przejmują Talibowie. Pewna wdowa postanawia zamienić swoją córkę w chłopca. Obcina jej włosy, ubiera jak przeciętnego chłopaka i wysyła do pracy. Wkrótce jednak dziewczynka trafia do Talibów, do szkoły terrorystów. Pozostaje już tylko kwestią czasu kiedy dowiedzą się, kim tak naprawdę jest Osama (Marina Golbahari)...

Stary były kapitan cierpiący na zespół stresu pourazowego mieszka z córką w skromnym domu nad morzem. Żyją w samotności i zmagają się z ciężkim życiem. Stary kapitan chce być troskliwym i kochającym ojcem, ale nie potrafi. Pewnego ranka dzieje się coś nieoczekiwanego. To wydarzenie może być albo nowym kłopotem albo szczęściem w nieszczęściu.

W starożytnym mieście Esfahana zostają odkryte bogate złoża ropy naftowej. Informacja o ich lokalizacji znajduje się na mikrofilmie ukrytym w siedzibie firmy naftowej. Gangster Hashem Khan przekupuje jednego z pracowników firmy i otrzymuje od niego mikrofilm. Gangster nie chce płacić i zabija chłopaka. Kolega zabitego pracujący w firmie jako ochroniarz postanawia odzyskać film i pomścić kolegę.

Bohaterem dokumentu jest Isa Abdullah Ali, alias Clevin Raphael Holt, afroamerykański muzułmanin z getta w Waszyngtonie, który został zakwalifikowany jako „znany terrorysta” przez amerykański Departament Obrony, mimo że nigdy wcześniej nie był skazany za żadne przestępstwo ani terroryzm. W rzeczywistości przez 6 lat walczył jako muzułmański ochotnik w Libanie i w Bośni, gdzie był wielokrotnie ranny. Co sprawia, że człowiek jest gotów, w imię religii, wziąć do ręki broń? Czy ukryte przyczyny są natury czysto religijnej? Czy walka w imię religii ma być środkiem do rozwiązania problemów społecznych, ekonomicznych i politycznych? Film wykracza poza łatwe etykietowanie, pokazuje subtelne różnice stojące u podstaw decyzji o podjęciu walki za religię.

Hanieh, Homa i Banafsheh są więźniarkami i bliskimi przyjaciółkami. Wychodzą z więzienia na kilkudniową przepustkę. Postanawiają wbrew przepisom nie wracać do więzienia. Chcą nielegalnie przekroczyć granicę.

Jafarowi Panahiemu zabroniono kręcić filmy. Został aresztowany razem z Mohammadem Rassoulofem w marcu 2010, w związku z podejrzeniem o nakręcenie filmu, który jest wrogi rządowi. Skazano ich na sześć lat więzienia, wydano zakaz kręcenia filmów i opuszczania kraju przez dwadzieścia lat. Obaj złożyli apelacje od wyroku. Dokument opowiada o czekaniu na wyrok, jednocześnie tworząc obraz sytuacji, w której znalazło się kino irańskie. Jest dziennikiem i aktem oporu. Na premierę na festiwal w Cannes dotarł nieoficjalnie wraz z innym irańskim filmem. - Organizatorzy Warszawskiego Festiwalu Filmowego, podobnie jak wiele innych festiwali filmowych na świecie, wystosowali specjalne zaproszenie do wybitnego irańskiego reżysera, przebywającego w areszcie domowym Jafara Panahi, z prośbą o przyjęcie funkcji Przewodniczącego Konkursu Międzynarodowego. Niestety pan Panahi nie może obecnie opuszczać Teheranu, mamy jednak ciągle nadzieję, że będzie mógł przyjechać w październiku do Warszawy. Podczas festiwalu odbędzie się specjalny pokaz niezwykłego filmu, zrealizowanego przez Jafara Panahi i jego przyjaciela, dokumentalistę Mojtabę Mirtahmasba. Nakręcony kamerą video jeden dzień z życia szykanowanego filmowca, oczekującego na werdykt sądu, został skopiowany na pendrive'a i przemycony z Iranu do Europy. Zatytułowany "This is not a film" jest poruszającym zapisem 'prozaicznej rzeczywistości' jak wyraził się reżyser, który napisał również scenariusz i zmontował film.

Obserwujemy ponad tuzin postaci mijających się w trakcie rodzinnego oczekiwania na zaślubiny najmłodszej z córek. Każdy z domowników ma coś do ukrycia, a jednocześnie wszyscy starają się stworzyć jak najbardziej uroczystą atmosferę. Niestety, tytułowa kostka cukru zamiast słodyczy przyniesie wszystkim niespodziewaną gorycz…

Film dokumentuje życie niesławnych oszustów: Elmyra de Hory i Clifforda Irvinga. De Hory, który później popełnił samobójstwo, aby uniknąć dłuższego pobytu w więzieniu, wyrobił sobie markę, sprzedając podrobione dzieła sztuki takich malarzy jak Picasso i Matisse. Irving był niesławny z powodu napisania fałszywej autobiografii Howarda Hughesa. Welles porusza się między dokumentem a fikcją, badając podstawowe elementy oszustwa i ludzi, którzy popełniają oszustwo kosztem innych.