Dogma

Takie typowo amerykańskie pojmowanie wiary – Nie jest to, film dla większości katolików, ale ludziom myślącym może dać temat do zastanowienia się nad uczynkami, wiarą, nad zjawiskami otaczającego świata. Odpowiedzieć na pytanie czy Bóg może mieć poczucie humoru i czy jest miłością i wybaczeniem. Film w sposób groteskowy próbuje odpowiedzieć na te pytania. Moim zdaniem film nie jest komedią w dosłownym znaczeniu tego słowa, ale jest kolejną inną niż europejska wizją wiary i dlatego jest ciekawostką, którą warto obejrzeć. Dodatkowym atutem jest obsada aktorska, a szczególnie gra Matta Damona.

The best – Polecam gorąco ten film wszystkim, którzy potrafią odszyfrować komizm słowny i sytuacyjny oraz przyrównać to do tego co się teraz dzieje w Państwach "wiary".

Pamiętam jak dawno dawno temu obejrzałem ten film ze znajomymi (już był kultowy w pewnych kręgach), to szczena mi po prostu opadła! Obok pierwszych Clerks kwintesencja specyficznego humoru Smitha. REWELACJA! Koniecznie muszę odświeżyć. Sam pomysł by Bogiem była kobieta i to jeszcze odgrywany przez naną swego czasu kanadyjską wokalistkę, to już jest bomba!

bardzo zabawny – świetna fabuła,usmiałam się niesamowicie szczególnie jak gównianemu demonowi psikneli sprajem na brzydkie zapachy,hehe:)

6/10 – Takie trochę rozczarowanie… Lubię kino Smitha, jego poczucie humoru, ale tutaj jakoś czułem natłok pomysłów, gagów, dialogów. Postacie całkiem ciekawe, choć może kilka bym wywalił – Matta bardzo lubię, ale tutaj miał niestety niewiele ciekawego do zagrania. A Jay i Bob jak zwykle trzymają formę :)