W 1942 roku w Wannsee doszło do sekretnego spotkania przywódców faszystowskich Niemiec. W jego efekcie został ustalony oficjalny program rozwiązania "kwestii żydowskiej" - plany totalnej eksterminacji Żydów. Zima 1942 r., rezydencja Wannsee pod Berlinem. Szef IV wydziału gestapo - Adolf Eichmann, kieruje ostatnimi przygotowaniami do mającego się tu odbyć tajnego spotkania. Na stołach wykwintne jedzenie, eleganckie trunki, wytworna zastawa. Po kolei zjeżdżają się zaproszeni goście: 14 wysokich rangą oficerów, urzędników i esesmanów III Rzeszy. Jako ostatni przybywa generał SS Reinhard Heydrich - to właśnie ten człowiek przedstawi uczestnikom spotkania najbardziej przerażający plan w dziejach świata - plan całkowitej eksterminacji europejskich Żydów.
Oskar w dniu swoich trzecich urodzin podejmuje decyzję, że nigdy nie dorośnie. Realizację tego dziwnego przedsięwzięcia ułatwia mu wypadek - spada ze schodów w piwnicy i przez resztę życia rzeczywiście nie rośnie. Mamy więc do czynienia z malcem o nadąsanej twarzy i małych oczkach, który nigdzie się nie rusza bez swojego blaszanego bębenka i tłucze weń z niezrozumiałym zapamiętaniem. Umie także krzyczeć tak głośno, że wokół szyby pękają. Ekranizajca powieści jest kroniką życia małego Oskara, a także protestem jednostki wobec koszmaru II wojny światowej.
Holandia. Wiosna 1945 rok. Dwie armie stoją naprzeciw siebie w ostatecznej konfrontacji II wojny światowej. Z jednej strony to potężne siły aliantów, z drugiej strony to pozostałości Trzeciej Rzeszy. Sceny filmu przedstawiają bitwę o Ardeny. Trójka żołnierzy ucieka ze stalagu wspomagani przez Niemca. Jeden z uciekinierów zostaje zabity, ale reszcie udaje się dotrzeć do holenderskiego ruchu oporu. Holendrzy organizują akcję wykradzenia ważnych dokumentów, które są w siedzibie Wehrmachtu.


27 stycznia 1945 roku, w dniu wyzwolenia obozu w Oświęcimiu, dla bohaterów opowieści - grupy Włochów, rozpoczyna się nowy okres w życiu - powrót do domu, a zarazem żmudny proces uczenia się na nowo normalnej rzeczywistości. Primo Levi - chemik z Turynu - ma przed sobą najdłuższą drogę; jego tułaczka trwa niemal rok. Pokonując kolejne etapy wędrówki uczy się sztuki przetrwania: zarabia pieniądze handlując z rosyjskimi żołnierzami; zdobywa całkowicie nowe dlań doświadczenia. Droga bohaterów wiedzie przez Polskę, Ukrainę i Związek Radziecki. Ich oczami oglądamy świat, który próbuje otrząsnąć się ze skutków wojny. Dla Primo roczna niemal tułaczka jest w istocie czasem bolesną, przede wszystkim jednak oczyszczającą wędrówką w głąb samego siebie, odkrywaniem najskrytszych pokładów świadomości i podświadomości. Jej ostatnim etapem jest próba opisania doznanych doświadczeń również w imieniu tych, których pochłonęła wojna.
Słowa kluczowe

Proszę czekać…