Filmy Iran

Ali wraz z ojcem idą ze swojego biednego osiedla do szpitala na peryferie miasta, by ojciec Ali'ego miał zapewnione dobre leczenie. Ponieważ rodzina nie posiada żadnych pieniędzy, Ali zaczyna pracować dla doktora Sameri, który handluje krwią.

Młody chłopak zapuszcza się każdego dnia na znajdujący się w niebezpiecznej strefie przygranicznej wrak statku. Stworzył tam sobie, swój mały prywatny raj. Łowi ryby i skorupiaki za pomocą prowizorycznych sieci i narzędzi, po czym sprzedaje je lub wymienia na pobliskim straganiku na różne przydatne rzeczy. Sielankę przerywa jednak pojawienie się na statku mówiącego innym językiem, młodego i uzbrojonego w karabin intruza, który dzieli powierzchnię statku na dwie części i żąda nieprzekraczania wyznaczonej linii. Z początku chłopak i intruz grają w przedziwną grę w kotka i myszkę, jednak z czasem znajdują więź porozumienia. W kraju podzielonym naturalnymi i sztucznymi granicami nawet między dwójką ludzi rodzą się niebezpieczne podziały.

Jeden dzień pracy irańskiego taksówkarza w Teheranie.

Przejmujący, realistyczny dramat o irańskich kobietach szukających własnych korzeni i dziedzictwa. Film opowiada o kobietach w obrębie jednej rodziny - zbuntowanej córce studentce, matce – kobiecie reprezentującej wielkomiejska klasę średnią oraz babce - uosabiającej tradycyjną kulturę Persji.

Lata 80. Kiedy matka i córka usiłują żyć normalnie w porewolucyjnym, rozdartym przez wojnę Teheranie, tajemnicze zło zaczyna nawiedzać ich dom.

18-letnia Sonita (Sonita Alizadeh), chciałaby, żeby jej rodzicami byli Michael Jackson i Rihanna. Nielegalna Afganka, uchodźczyni w Iranie, żyła przez dziesięć lat w ubogich przedmieściach Teheranu. Sonita marzy o zostaniu artystką, piosenkarką pomimo przeszkód napotykanych w Iranie i ze strony jej rodziny. Ale jej matka dała jej inny los: wyszła za mąż na siłę i została sprzedana za 9000 dolarów. Jednakże Sonita nie zamierza złożyć broni: lekkomyślna i namiętna, chce wyjść z konserwatywnej kultury i postanawia walczyć ze swoim życiem.

Dwoje nastolatków, którzy właśnie odbyli swój "pierwszy raz", poszukuje w środku nocy pomocy lekarskiej, ale ponieważ rzecz dzieje się w Teheranie, dziewczyna do szpitala powinna zgłosić się z ojcem lub dorosłym bratem.

Znana aktorka Behnaz Jafari otrzymuje dramatyczną wiadomość od młodej dziewczyny z irańskiej prowincji. Wraz z Jafarem Panahim (reżyser ponownie gra samego siebie) postanawia wyruszyć na północny wschód kraju. Oboje chcą poznać prawdę o nastolatce, która miała popełnić samobójstwo, gdy rodzina nie pozwoliła jej studiować w szkole aktorskiej. Ta filmowa podróż, dyskretnie inspirowana kinem Abbasa Kiarostamiego, jest nie tylko przejmującą opowieścią o trzech pokoleniach kobiet z aktorskimi aspiracjami, na których realizację wpływ miała zmieniająca się polityczno-społeczna rzeczywistość Iranu. Dla Panahiego to także pretekst do skonfrontowania własnego wyobrażenia o społecznej roli artysty z tym, jak sztukę filmową postrzegają zwyczajni ludzie. Irański twórca patrzy i słucha, a gdy może - pomaga i dodaje otuchy, cieszy się szacunkiem i go odwzajemnia, ale do zmian, których on sam pewnie tak pragnie, droga dużo dalsza niż z Teheranu na peryferia.

Czarna, postmodernistyczna satyra na irański show-biznes. Współczesny Teheran oglądamy oczami Hasana - reżysera udręczonego zakazem kręcenia filmów. Przeżywający kryzys wieku średniego mężczyzna stracił zainteresowanie rodziną i zakochał się w wylansowanej przez siebie aktorce, która teraz występuje w filmach jego rywali. Co ciekawe, tych jest coraz mniej, bo po mieście grasuje seryjny morderca dekapitujący największych irańskich reżyserów. Dziwnym trafem nie chce uśmiercić Hasana, co jeszcze bardziej go rozsierdza. Czyżby aż tak niewiele znaczył? A może sam jest w te przestępstwa zamieszany?

Druga strona wiatru przedstawia historię słynnego filmowca J.J. "Jake’a" Hannaforda, który wraca do Hollywood po latach życia na dobrowolnym zesłaniu w Europie, planując dokończyć pracę nad własnym innowacyjnym filmem.