Interia

„Randka w ciemno” jest komedią i jest nieprzewidywalna, zwłaszcza w kontekście naprawdę zaskakującego zakończenia. przeczytaj recenzję

Rozradowani i pełni podziwu wychodzimy z kina przyznając wszakże w głębi serca, że są filmy doskonałe. A do nich ten tytuł zalicza się bezspornie. przeczytaj recenzję

Jedyną rzeczą, która robi w tym filmie wrażenie, jest sprytny product placement, między innymi iPoda i Motoroli. Wyobrażacie sobie lepszą reklamę niż ta, że sprzęt jest odporny nawet na… apokalipsę? przeczytaj recenzję

Debiutancki obraz Jorge Blanco zdaje się wpisywać w nurt, którego horyzont wytyczyły niedawno „Wall-e” i „9”. przeczytaj recenzję

Reżyserki nie interesują gotowe tezy ani proste wyjaśnienia. Film konsekwentnie stawia pytania, a próby znalezienia jednoznacznych lub nawet nieprecyzyjnych odpowiedzi wydają się niemożliwe. przeczytaj recenzję

Najlepsze podsumowanie tego filmu stanowi parafraza zdania wypowiedzianego przez Swinton. „Najlepsze filmy przypominają sny, o których nie jesteśmy pewni, czy w ogóle nam się przyśniły”. przeczytaj recenzję

„Moja krew” to film pęknięty. Wątpliwość budzi przede wszystkim ostatni akt, kiedy Igor, konsekwentnie prezentowany jako prymityw i kawał skurwysyna, przechodzi przemianę, w którą trudno uwierzyć. przeczytaj recenzję

„Co wiesz o Elly?” łączy poważną tematykę z rozrywkową formą, trzymającego do samego końca w napięciu thrillera. Znakomite kino. przeczytaj recenzję

Co ciekawe, japoński twórca zaczynał swoją karierę od filmów pornograficznych. W odróżnieniu od nich, w „Pożegnaniach” postawił na szczęście na bohaterów, a nie jedynie na „akcję”. przeczytaj recenzję

Reżyser „Dziewięć” wyczuwa doskonale, kiedy kolejne numery muzyczne mają się pojawić, by logicznie wypływać z fabuły. przeczytaj recenzję