Interia

Oglądając film łatwo zapomnieć o telefonie komórkowym - jedynym gadżecie, którego pojawienie się w fabule każe nam sytuować akcję w XXI wieku. przeczytaj recenzję

Czy tak swobodne poczynanie sobie z klasyczną literaturą to aby nie nonszalancja? Cóż, nurt zwany „twórczym przetwórstwem” i w muzyce, i w filmie, i w literaturze zadomowił się na dobre. przeczytaj recenzję

Po projekcji „Będzie głośno” odważyłem się sięgnąć do szafy, odkurzyć stary gryf i zaintonować nieśmiertelne „Whole Lotta Love”. I dziwnym trafem – pomimo braku dwóch strun – brzmiało to dobrze. przeczytaj recenzję

Wątpliwość mam tylko jedną – czy fabuła nie wybiela zbytnio tej jednej z najczarniejszych kart polskiej historii, jaką był niewątpliwie stan wojenny? przeczytaj recenzję

Wychodzę z założenia, że remaki mają sens, jeśli w oryginalnej formule uda się znaleźć miejsce na powiedzenie czegoś nowego. Kirkowi Jonesowi ta sztuka się udała. przeczytaj recenzję

Siła rażenia, nieszablonowość i awangardowość „Głodu” sprawiają, że wszystkie inne filmy o tematyce więziennej od tej pory wydają się być prostymi, schematycznymi opowieściami o katach i ofiarach. przeczytaj recenzję

Tragiczna samobójcza śmierć Ledgera w realu nadaje „Parnassusowi” zupełnie nowego znaczenia… przeczytaj recenzję

Na koniec można wspomnieć o pewnym, małym bo małym, ale rodzimym smaczku w filmie Sama Raimiego: cygański demon Lamia - jeśli się dobrze wsłuchać - mówi po polsku. przeczytaj recenzję

Otwarte zakończenie „Artura i zemsty Maltazara” pozostawia pewien niedosyt, tak więc z niecierpliwością oczekujemy kontynuacji. przeczytaj recenzję

Film zachowuje całą potencję zawartych w historyjkach Gościnnego gagów i oferuje kilkadziesiąt minut bezpretensjonalnej zabawy. przeczytaj recenzję